"พี่เอส หนิงจะไปพม่า" ตัวอักษรโผล่แม๊ะขึ้นมาบนหน้าจอ MSN
"ไปกับใครหละ" ฉันถามกลับไป
"ไปคนเดียว"
อ้าวอะไรของเอ็ง ฉันสงสัยระคนเป็นห่วงน้องสาวที่เคยร่วมเดินทางกันมาหลาย Trip ทั้ง Trip สุดโหดโครตเหี้ยมที่อินเดียยังจำฝังใจไม่มีจาง
"ไปทำห่าอะไรคนเดียว" ฉันถามแกมด่าประชด
"แหม๋ ไปเที่ยวสิเจ๊ หนิงจองตั๋วเครื่องบินได้ถูก แอร์เอเซีย 399 บาทเอง เจ๊ไปมั้ย"
แม้นว่า "หนิง" เพื่อนรุ่นน้องร่าง (เกิน) อวบ ของฉันจะเดินทางมานักต่อนักแล้ว ไม่ว่าจะเป็นหมู่คณะ หรือเดินเดียว ฉันก็อดที่จะเป็นห่วงเธอไม่ได้อยู่ดีในประเทศที่เราไม่คุ้นเคย แถมเป็นสังคมนิยมอีกต่างหาก แม้นจะเคยมีคนไปเที่ยวพม่ามาบ้างแล้วในช่วงที่ตั๋วเครื่องบิน ๆ ไปย่างกุ้งถูกเสียยิ่งกว่านั่งรถทัวร์ แต่ผู้หญิงตัว (ไม่) เล็กคนเดียว จะไปเที่ยวอย่างนั้นได้อย่างไร
"จองตั๋วให้ด้วย เดี๋ยวโอนเงินไปให้"
เร็วกว่าความคิดด้านบนจะคิดจบ ฉันคีย์ตอบมันไปแล้ว ไม่นานเกินรอ สาวน้อยของฉันก็ตอบข้อความมาตามสายแลน
"เรียบร้อยเจ๊" เธอนิ่งไปซักพัก แล้วก็ตอบกลับมาอีกว่า "แต่ขึ้นที่กัวลาลัมเปอร์นะ"
"อ้าวอีบ้าหนิง ทำไมไม่บอกแต่แรกเฮ้ย แล้วจะไปขึ้นยังไงที่กัวลาลัมเปอร์"
ฉันโวยวายขึ้นมาทันที ถ้ามันมานั่งอยู่ข้างหน้ามีโอกาสหูดับ
"แหม๋เจ๊ จะยากอะไร เจ๊ก็ขึ้นรถไฟชั้น 3 ไปกับหนิง ไปเที่ยวบ้านหนิงก่อน แล้วค่อยนั่งรถไปลงกัวลาลัมเปอร์กัน"
มันพูดเหมือนกัวลาลัมเปอร์อยู่สนามหลวง แวะกินข้าวบ้านมันที่นราธิวาสก่อนแล้วค่อยไปต่อป๊าดดดด
"เมิงหาตั๋วจาก BKK ไปกัวลาให้กรูเลยไอ้หนิง เอาถูก ๆ ด้วย" ประกาศิตเล่มได้ออกตัว
"งั้นรอมันโปรก่อนเจ๊ ตอนนี้ยังไม่มี เดี๋ยวมีแล้วจะจองให้"
